مدیرش که بنا بر شانش در ردیف اول نشسته، برای بغل دستیش تعریف می کند که:دخترم دو سالش بود که دانشگاه محل کار پدرش ما رو به یک جشن دعوت کرده بودند،یکی از دانشجویان آمد و مثل "همین" خواند، یهو دخترم با صدای بلند گفت:مادر این که آواز سگ می خواند...

:دخترت، دوسالش بود ، خودت" چقدر" شده ای؟!

چشمانی داشت سیاه و تیز بین

اما

با تیزی سپیدی می دید و

زیبایی

زیبا سپید پوشید به زودی

به زودی از یاد نمی رود...

_{"برای او که شاعر بود و ..."}

به اندازه جانمان...

خواهم آمد...

روزگار قحطی خوشی و دلخوشی است و خود درگیری های جدی پیش آمده...

خسته ام از بودن با عشق !

خسته ام از زندگی با کودکی !

خسته ام از سخت جونی خود !

خسته ام از...

 به یاد آر...

" پشت حادثه بایست "

...

         ..

                .

...

شلش کن

...

بخواه که زندگی کنی.

پس

با دیگری آشنا شو ...